ترسیم "شبهای تهران" از دریچه دوربین عکاسان
شبهای تهران درحالی در قاب دوربین برخی از عکاسان ایرانی به نمایش گذاشته شده است که برخی از آنها با تکیه بر موضوع به صورت مستقیم و برخی با تاکید بر تکنیک، لایههای زیرین زندگی اجتماعی این شهر را به تصویر کشیدهاند.
به گزارش مهر، نمایشگاهی با عنوان "شبهای تهران" متشکل از آثار مهروا آروین، کوروش ادیم، حمید جانیپور، جاوید رمضانی، بابک زیرک، علی رفیع شقاقی، امین طلاچیان، کامران عدل، نغمه قاسملو، بابک کاظمی و مهدی وثوقنیا در نگارخانه مهروا برگزار شده است. این نمایشگاه قرار بود 22 دیماه به اتمام برسد اما تا 29 این ماه تمدید شد.
مهروا آروین، مدیر نگارخانه مهروا که خود با سه عکس در این نمایشگاه شرکت کرده است، در مورد انتخاب این موضوع به خبرنگار مهر گفت: مدتی پیش درصدد برگزاری نمایشگاه گروهی از بهترین عکاسها شدم. پیداکردن سوژه مشترک که جذاب باشد، سخت بود.
وی افزود: بیشتر سوژهها، عکاسی شدهاند و شاید کمتر موضوعی باشد که عکاسان به دنبال آن نرفته باشند. با این همه به دنبال موضوعی بودم که بتواند خلاقیت افراد را نشان دهد و برای همین بعد از کمی ایده شبهای تهران به ذهنم رسید.
آروین با بیان اینکه برای نشان دادن خلاقیت بیشتر از عکاسان خواسته است تا از آرشیو خود استفاده نکنند و عکسهای تازهای برای نمایشگاه خلق کنند، افزود: عکاسی در شب از نظر تکنیک و علمی بودن بسیار سخت است چون به وسایل، پایه دوربین و صبر و تحمل زیادی نیاز دارد و هر حرکت نور میتواند یک بازی جدید با عکس بوجود آورد.
این عکاس همچنین در توضیح حضور برخی از آثاری که نشاندهنده تهران نیستند و صرفا یک نقطه جغرافیایی از یک شهر را به تصویر میکشند، عنوان کرد: آنچه در عکاسی اهمیت پیدا میکند، خلق یک لحظه است ولی یکسری از عکاسان تمرکز زیادی روی تکنیک دارند.
وی ادامه داد: با ورود دوربینهای دیجیتال، عکاسی به سمتی میرود که اتفاقات دیگری هم میتواند در عکس بروز پیدا کند. برخی از عکاسان به صورت خالص، عکاسی میکنند و به دنبال شکار یک لحظه هستند و برخی، از تکنولوژیهای نوین استفاده میکنند مثلا عکسها را روی یکدیگر میاندازند و یک تصویر جدید خلق یا عکسها را با کلاژ همراه میکنند.
آروین در توضیح وضعیت عکاسی اظهار کرد: طبیعتا با آنچه امروزه در صحنه عکاسی وجود دارد، صرفا عکاسی خالص نمیبینیم. واقعیت این است که دوست داشتم در کنار عکسهایی که به طور مستقیم تصویری از شبهای تهران را نشان میدادند، عکسهایی که دارای تکنیک و تکنولوژیهای نوین نیز بودند و اشاره غیرمستقیمتری به شبهای تهران داشتند، نمایش دهم.
مدیر نگارخانه مهروا در مورد چگونگی گردآوردن اعضای این نمایشگاه گفت: غیر از کسانی که در این نمایشگاه شرکت کردند از عکاسان دیگری هم خواستیم که آثارشان را شرکت دهند اما برخی از کارها به موقع بدست ما نرسید.
به گفته وی در این نمایشگاه نگاههای متفاوتی در تاکید بر تکنیک یا موضوع عرضه شده است و شاید برهمین اساس بوده که در بیشتر عکسها نمادهایی از تهران مانند برج میلاد، برج آزای یا تصویری کلی از شهر جلوهگر شده اما در برخی از آنها که احتمالا با استدلال بر تکنیک به نمایش درآمدهاند، عکسهایی خلق شدهاند که به خودی خود نشانی از تهران و شبهای آن ندارند.
همچنانکه علی رئیس شقاقی در کنار دو عکس خود نوشته است: عکاسی یک فعل اجتماعی است که در کنار ارتباطات در پی موضوعیت متن و گفتار و میمیک به اثبات واقعه کمک میکند. هر دو عکس وی سیاه و سفید هستند که در یکی از آنها مردی در کنار یک دیوار تکیه داده و نوری از بالا روی آن تابیده و در تصویر دیگر نمایی از فضای یک نمایشگاه در چهارچوب یک کادر قرار گرفته است.
نمونه دیگری که احتمالا به خاطر تکنیک به کار رفته در نمایشگاه به معرض دید عموم گذاشته شده است و خیلی نشانی از تهران ندارد، تصویر عمودی بزرگی است که بیشباهت به یک پوستر نیست. زمینه این اثر سیاه است که نوری سفید و آبی در میانه آن به صورت یک موج از کادر بالایی تا پایینی عکس کشیده شده است.
بابک زیرک نیز دو عکس را به نمایش گذاشته است که هر دوی آنها نمایی بیرونی از یک بوتیک و فروشگاههای لباس هستند. از این آثار که بگذاریم بیشتر نمونههای عرضه شده در تهران به صورت مستقیمتری به این موضوع اشاره کردهاند.
امین طلاچیان با تصویری که تهران را از بالا نشان میدهد، مهدی وثوقنیا با دو تابلو که در یکی از آنها مردی به یک درخت تکیه داده و در انتهای مسیر برج آزادی نمایان است و در عکس دیگر مردی در خیابانی مشغول راه رفتن است که در پس خانهها نمایی از قسمت بالایی برج میلاد نشان داده شده، در این نمایشگاه شرکت کرده است.
نغمه قاسملو نیز با سه عکس در این نمایشگاه حضور دارد. در همه این عکسها تصاویری از پرچمهای رنگی که به مناسبتهای مختلف در بزرگراهها نصب میشوند، به تصویر کشیده شدهاند.
وی در مورد ایده خود برای نشان دادن شبهای تهران به خبرنگار مهر گفت: پرچمهایی که همیشه در شهر تهران به مناسبتهای مختلف مانند عید نوروز یا واقعه عاشورا نصب میشوند، برایم جالب هستند چون به نوعی روح شهر ما را نمایش میدهند و در موقعیتهای مختلف رنگهای متنوعی به خود میگیرند.
قاسملو همچنین درباره عکاسی در شب گفت: اصولا عکاسی در تهران بسیار سخت است چه برسد به اینکه شب باشد. با این همه به نظرم فکر برگزاری چنین نمایشگاهی خیلی جالب است چون حتی بسیاری از عکسهایی که به صورت مستقیم نمادی از تهران نداشتند، توانستند لایههای زیرین زندگی اجتماعی شهر را نشان دهند.
علاقه مندان برای دیدن این آثار میتوانند به نگارخانه مهروا به نشانی خیابان کریمخان زند، خیابان آبان جنوبی (شهید عضدی)، شماره 38 مراجعه کنند یا با شماره تلفن 88939046 تماس بگیرند. نگارخانه روزهای پنجشنبه تعطیل است.
به گزارش مهر، نمایشگاهی با عنوان "شبهای تهران" متشکل از آثار مهروا آروین، کوروش ادیم، حمید جانیپور، جاوید رمضانی، بابک زیرک، علی رفیع شقاقی، امین طلاچیان، کامران عدل، نغمه قاسملو، بابک کاظمی و مهدی وثوقنیا در نگارخانه مهروا برگزار شده است. این نمایشگاه قرار بود 22 دیماه به اتمام برسد اما تا 29 این ماه تمدید شد.
مهروا آروین، مدیر نگارخانه مهروا که خود با سه عکس در این نمایشگاه شرکت کرده است، در مورد انتخاب این موضوع به خبرنگار مهر گفت: مدتی پیش درصدد برگزاری نمایشگاه گروهی از بهترین عکاسها شدم. پیداکردن سوژه مشترک که جذاب باشد، سخت بود.
وی افزود: بیشتر سوژهها، عکاسی شدهاند و شاید کمتر موضوعی باشد که عکاسان به دنبال آن نرفته باشند. با این همه به دنبال موضوعی بودم که بتواند خلاقیت افراد را نشان دهد و برای همین بعد از کمی ایده شبهای تهران به ذهنم رسید.
آروین با بیان اینکه برای نشان دادن خلاقیت بیشتر از عکاسان خواسته است تا از آرشیو خود استفاده نکنند و عکسهای تازهای برای نمایشگاه خلق کنند، افزود: عکاسی در شب از نظر تکنیک و علمی بودن بسیار سخت است چون به وسایل، پایه دوربین و صبر و تحمل زیادی نیاز دارد و هر حرکت نور میتواند یک بازی جدید با عکس بوجود آورد.
این عکاس همچنین در توضیح حضور برخی از آثاری که نشاندهنده تهران نیستند و صرفا یک نقطه جغرافیایی از یک شهر را به تصویر میکشند، عنوان کرد: آنچه در عکاسی اهمیت پیدا میکند، خلق یک لحظه است ولی یکسری از عکاسان تمرکز زیادی روی تکنیک دارند.
وی ادامه داد: با ورود دوربینهای دیجیتال، عکاسی به سمتی میرود که اتفاقات دیگری هم میتواند در عکس بروز پیدا کند. برخی از عکاسان به صورت خالص، عکاسی میکنند و به دنبال شکار یک لحظه هستند و برخی، از تکنولوژیهای نوین استفاده میکنند مثلا عکسها را روی یکدیگر میاندازند و یک تصویر جدید خلق یا عکسها را با کلاژ همراه میکنند.
آروین در توضیح وضعیت عکاسی اظهار کرد: طبیعتا با آنچه امروزه در صحنه عکاسی وجود دارد، صرفا عکاسی خالص نمیبینیم. واقعیت این است که دوست داشتم در کنار عکسهایی که به طور مستقیم تصویری از شبهای تهران را نشان میدادند، عکسهایی که دارای تکنیک و تکنولوژیهای نوین نیز بودند و اشاره غیرمستقیمتری به شبهای تهران داشتند، نمایش دهم.
مدیر نگارخانه مهروا در مورد چگونگی گردآوردن اعضای این نمایشگاه گفت: غیر از کسانی که در این نمایشگاه شرکت کردند از عکاسان دیگری هم خواستیم که آثارشان را شرکت دهند اما برخی از کارها به موقع بدست ما نرسید.
به گفته وی در این نمایشگاه نگاههای متفاوتی در تاکید بر تکنیک یا موضوع عرضه شده است و شاید برهمین اساس بوده که در بیشتر عکسها نمادهایی از تهران مانند برج میلاد، برج آزای یا تصویری کلی از شهر جلوهگر شده اما در برخی از آنها که احتمالا با استدلال بر تکنیک به نمایش درآمدهاند، عکسهایی خلق شدهاند که به خودی خود نشانی از تهران و شبهای آن ندارند.
همچنانکه علی رئیس شقاقی در کنار دو عکس خود نوشته است: عکاسی یک فعل اجتماعی است که در کنار ارتباطات در پی موضوعیت متن و گفتار و میمیک به اثبات واقعه کمک میکند. هر دو عکس وی سیاه و سفید هستند که در یکی از آنها مردی در کنار یک دیوار تکیه داده و نوری از بالا روی آن تابیده و در تصویر دیگر نمایی از فضای یک نمایشگاه در چهارچوب یک کادر قرار گرفته است.
نمونه دیگری که احتمالا به خاطر تکنیک به کار رفته در نمایشگاه به معرض دید عموم گذاشته شده است و خیلی نشانی از تهران ندارد، تصویر عمودی بزرگی است که بیشباهت به یک پوستر نیست. زمینه این اثر سیاه است که نوری سفید و آبی در میانه آن به صورت یک موج از کادر بالایی تا پایینی عکس کشیده شده است.
بابک زیرک نیز دو عکس را به نمایش گذاشته است که هر دوی آنها نمایی بیرونی از یک بوتیک و فروشگاههای لباس هستند. از این آثار که بگذاریم بیشتر نمونههای عرضه شده در تهران به صورت مستقیمتری به این موضوع اشاره کردهاند.
امین طلاچیان با تصویری که تهران را از بالا نشان میدهد، مهدی وثوقنیا با دو تابلو که در یکی از آنها مردی به یک درخت تکیه داده و در انتهای مسیر برج آزادی نمایان است و در عکس دیگر مردی در خیابانی مشغول راه رفتن است که در پس خانهها نمایی از قسمت بالایی برج میلاد نشان داده شده، در این نمایشگاه شرکت کرده است.
نغمه قاسملو نیز با سه عکس در این نمایشگاه حضور دارد. در همه این عکسها تصاویری از پرچمهای رنگی که به مناسبتهای مختلف در بزرگراهها نصب میشوند، به تصویر کشیده شدهاند.
وی در مورد ایده خود برای نشان دادن شبهای تهران به خبرنگار مهر گفت: پرچمهایی که همیشه در شهر تهران به مناسبتهای مختلف مانند عید نوروز یا واقعه عاشورا نصب میشوند، برایم جالب هستند چون به نوعی روح شهر ما را نمایش میدهند و در موقعیتهای مختلف رنگهای متنوعی به خود میگیرند.
قاسملو همچنین درباره عکاسی در شب گفت: اصولا عکاسی در تهران بسیار سخت است چه برسد به اینکه شب باشد. با این همه به نظرم فکر برگزاری چنین نمایشگاهی خیلی جالب است چون حتی بسیاری از عکسهایی که به صورت مستقیم نمادی از تهران نداشتند، توانستند لایههای زیرین زندگی اجتماعی شهر را نشان دهند.
علاقه مندان برای دیدن این آثار میتوانند به نگارخانه مهروا به نشانی خیابان کریمخان زند، خیابان آبان جنوبی (شهید عضدی)، شماره 38 مراجعه کنند یا با شماره تلفن 88939046 تماس بگیرند. نگارخانه روزهای پنجشنبه تعطیل است.
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم دی ۱۳۸۹ ساعت 1:17 توسط
|