مستند «34 سال تنهايي» عنوان فيلم مستند بلندي است كه 7 مهر در باشگاه مستند خانه هنرمندان ايران نمايش داده مي‌شود.
به گزارش فارس، مستند «34 سال تنهايي» (فيلمي براي طبيعت بي‌جان سهراب شهيد ثالث) سه‌شنبه ساعت 18 در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران نمايش داده و سپس نقد مي‌شود.
بر اساس اين گزارش، داستان فيلم «طبيعت بي‌جان سهراب شهيد ثالث» ساخته بهفر كريمي درباره پيرمرد راهبان فرتوتي است كه عمري را به نگهباني در نقطه‌اي از راه آهن شمال به سر آورده است. همسر او پيرزني است كه براي كمك به زندگاني فقيرانه‌شان در خانه به بافتن فرش مي‌پردازد. يگانه پسر آن‌ها مشغول گذراندن خدمت سربازي است. وقتي مرخصي مي‌گيرد، به ديدن پدر و مادر مي‌آيد، يك شب را با آن‌ها مي‌گذراند و دوباره به سر خدمت باز مي‌گردد.
زندگي يكنواخت پيرمرد و پيرزن روزي تغيير مي‌كند كه حكم بازنشستگي به دست راهبان پير مي‌رسد. از آن زمان و پس از اين كه مردي جوان به عنوان جانشين او در محل حاضر مي‌شود، پيرمرد احساس مي‌كند كه همه چيزش به خطر افتاده و پايان زندگي‌اش فرا رسيده است. اين احساس چنان در او قوت مي‌گيرد كه در صدد برمي‌آيد به شهر برود تا از رئيس خود اجازه بگيرد، همچنان در محل كارش باقي بماند. صحنه ياس‌انگيز فيلم آنجاست كه راهبان بازنشسته سوار بر واگني از محل راهباني كه مي‌گذرد، جانشين جوان خود را مي‌بيند كه به جاي او مشغول نگهباني است. ورود جانشين جوانش ديگر چنان ضربه روحي بر او وارد مي‌سازد كه تاب تحمل آن را در خود نمي‌بيند. عكس‌العملي كه سعي مي‌كند براي مبارزه با رقيب نشان دهد به حدي ضعيف و بي اثر است كه سرانجام تن به قبول شكست مي‌دهد. بساطش را جمع مي‌كند و جايش را به حريف جوان وا مي‌گذارد. مبارزه را باخته است. آخرين صحنه فيلم، با نگاهي كه راهبان باز نشسته، در آيينه ديواري به تصوير خود مي اندازد، تسليم شدن در برابر سرنوشت محتوم يك پير از كار افتاده را مجسم مي‌سازد.
كارگردان در يادداشت خود درخصوص اين فيلم آورده است: مي‌خواستم بخش‌هايي از فيلم «طبيعت بي‌جان سهراب شهيد ثالث» را در لوكيشن واقعي‌اش در شمال و در بندر گز از نزديك مشاهده كنم.
اگر چه نمي‌توانم حتي اين انديشه را در سر بپرورانم كه به مقام بلند چنين استاداني برسم، ولي اميدوارم با فيلمسازي مداوم و خستگي‌ناپذير بتوانم تصاويري براي سينما تهيه كنم.
سهراب در من اثر بزرگي گذاشت. مديوم شات‌هاي نگاه آدم‌هاي او و پلان‌هايي كه چهره و دست‌هاي آن‌ها در آن مي‌گنجد را بسيار عالي و زيبا مي‌دانم.
نمايش آثار مستند به همت انجمن تهيه‌كنندگان سينماي مستند ايران و همراه با نقد و بررسي فيلم انجام مي‌شود.